«

»

Σεπ 15

Social Media: Ο ευνουχισμός της προσωπικής μας ζωής.

Facebook, Instagram, Twitter, YouTube, Snapchat, είναι μόνο μερικά από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα Social Media της εποχής μας. Σίγουρα και μην μου πείτε όχι διότι δεν θα σας πιστέψω όλοι έχετε λογαριασμό σε κάποιο από αυτά.

Εφαρμογές που δημιουργήθηκαν αρχικά για να φέρουν σε πιο σύντομη επαφή τον έναν άνθρωπο με τον άλλον. Μία επαφή που καθιερώθηκε με το πέρασμα των χρόνων, όχι πολλών αλλά λίγων. Μία επαφή που μονάχα επαφή κατ’ εμέ δεν είναι. Παρόλα αυτά για λόγους ευκολίας όπως μας παρουσιάστηκε από το σύστημα, του να επικοινωνήσεις με κάποιον άνθρωπο σου χιλιόμετρα μακριά, οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης όπως ονομάζονται μπήκαν για τα καλά στην ζωή μας.

Αλήθεια όμως, μήπως αντί για  απλές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης έγιναν μέρος και κομμάτι της προσωπικής μας ζωής; Μπα τα παραλέω θα μου πείτε και την ίδια στιγμή θα πατήσετε για το “καλημέρα” ένα story στο Facebook, στο Instagram, στο Snapchat και όπου αλλού προλάβετε ή έχετε την δυνατότητα. Διότι πως θα μάθει ο φίλος μου πως ξύπνησα; Πως αλλιώς θα του πω καλημέρα; Πως αλλιώς θα δείξω την “κοινωνικότητα” στην υπόλοιπη μάζα;

Πραγματικά πρώτη φορά γράφω ένα άρθρο στο οποίο δεν φοβάμαι καθόλου μην τυχόν κάποιος αναγνώστης ανεξαρτήτου ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου δεν καταλάβει κάτι από τα λεγόμενα μου.

Αν είναι καλό αυτό;

Θα έλεγα πως είναι θλιβερό αλλά τέλος πάντων.

Όσο τα χρόνια περνάνε και η τεχνολογία παίρνει φωτιά τόσο ο άνθρωπος από κυρίαρχο ον γίνεται υποχείριο των ίδιων του των εφευρέσεων. Όταν ήρθε για παράδειγμα το Facebook στην Ελλάδα θυμάμαι πως ήμουν γυμνάσιο και μαζί με τους συμμαθητές μου κάναμε τον χαβαλέ και την πλάκα μας σε αυτό χωρίς απολύτως καμία εξάρτηση. Περίπου 7 με 8 χρόνια αργότερα συνειδητοποιώ πως το να μην γράψεις τις προσωπικές σου σκέψεις και συναισθήματα στο τοίχο σου αποτελεί έκπληξη και παράλειψη της ημέρας. Οπότε και εσύ τρέχεις να το κάνεις και ταυτόχρονα κερδίζεις ένα cookie από την πλατφόρμα λέγοντάς σου χαρακτηριστικά πως κατάφερες να κοινοποιήσεις τα νέα σου για ακόμη μία ημέρα.

Πραγματικά δεν σας ανησυχεί αυτό; Δεν σας φαίνεται λιγάκι τρελό να έχεις υιοθετήσει την σκέψη πως πρέπει αν ανεβάσω ένα status-κατάσταση (όπως λέγεται) μην τυχόν και ανησυχήσουν οι “φίλοι” μου. Πως αδιαμφισβήτητα πρέπει να πατήσω τα Like μου στα αγαπημένα μου πρόσωπα διότι αν δεν το κάνω θα φανώ κακός απέναντι τους; Διότι ενώ είμαι για καφέ ή για ποτό σε ένα κλαμπ πρέπει ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ να πω το πού είμαι, με ποιους, τι κάνω, τι πίνω, πως περνάω, πόσο κόσμο έχει και ότι άλλο μπορέσω να μεταφέρω μέσω του κινητού μου.

Να φανταστώ πως αν δεν μάθει η κυρία Τούλα που μένει στο Πέραμα και εγώ στην Σαλαμίνα πως πίνω Tequila Sunrise με τον Νίκο και τον Γιώργο στο τάδε μαγαζί και ακούω το «ξημερώματα δίνεις δικαιώματα», δεν θα κοιμηθεί το βράδυ και το πρωί θα είναι στις μαύρες της. Ναι λογικά έτσι θα είναι.

Θα θελα να σας ρωτήσω, πιστεύετε πως ακόμη έχετε προσωπική ζωή και πως τα παραπάνω είναι φυσιολογικά;

Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο για τα παραπάνω αλλά πραγματικά πιστεύω πως όποιος θέλει να καταλάβει και να βγει από την φούσκα που ζει θα το κάνει.

Εν κατακλείδι και εν έτη 2017 το σύστημα έχει καταφέρει πλήρως τον σκοπό του. Να υποδουλώσει έναν ολόκληρο πλανήτη χωρίς καν να έχει ασκήσει σωματική βία πάνω του. Σας μιλώ όμως ειλικρινά η βία που έχουμε εισπράξει και αφομοιώσει δεν συγκρίνεται με κανενός είδους σωματικής βίας.

 

Μάριος Θεοχάρης

(ένα απλό θύμα του συστήματος)

Please follow and like us:
20

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial

Enjoy this blog? Please spread the word :)