«

»

Αυγ 13

Κάθε βράδυ είναι εκεί…

 

Κάθε βράδυ είναι εκεί… Είπε. Λες και μιλούσε για κάτι υπαρκτό.

Δεν κοιμάμαι πλέον. Εξήγησε. Δεν θυμάμαι, ποια ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα.

Κάθε δύο ώρες. Κάθε δύο ώρες θα ανοίξω τα μάτια μου λες και το έχω προγραμματίσει. Περιέγραψε. Είναι και εκείνοι οι εφιάλτες. Δεν υπάρχουν κάθε βράδυ, όπως υπάρχει ο φόβος ότι πλησιάζει αυτή η ώρα. Όσο ζυγώνει η δύση του ήλιου, τόσο βασιλεύει μέσα μου η χαρά. Είπε και με κοίταξε με παιδικά μάτια.

 

Καταλάβαινα τα λόγια του κατά προσέγγιση αλλά αυστηρώς αισθανόμουν τον φόβο του. Και αυτό που δεν είχε σάρκα, έμοιαζε να κυριεύει τη δική του όταν πια περνούσε η προσμονή του νέου. Της νέας ημέρας.

Θέλω να κοιμάμαι όσο γρηγορότερα γίνεται για να ξημερώνει νωρίτερα. Σα να αδειάζω όσο οι ώρες περνούν. Και το μαρτύριο από το κενό που αισθάνομαι, είπε, δε μαλακώνει ούτε όταν είμαι εκεί. Έξω. Με άλλους.

Έχω κλειστεί στον εαυτό μου; Με ρώτησε.

Δεν πρόλαβα να απαντήσω. Δεν ήθελα να διακόψω.

Τι είναι αυτό που με βασανίζει; Ρώτησε στοιχηδόν.

Δεν πρόλαβα να απαντήσω. Δεν ήθελα να διακόψω.

Με μια κίνηση μόνο χτύπησα το χέρι του για να σταματήσει να δαγκώνει τα νύχια του. Τι απαίσια συνήθεια.

Άσε με! Είπε με ηρεμία.

Θυμάμαι κάποτε, μου έλεγες πως οι νυχτερινές ώρες είναι οι καλύτερες. Υπενθύμισα.

Τι άλλαξε; Μεγαλώσαμε; Ρώτησα.

Όχι. Απάντησε.

Αυτό είναι το πρόβλημα; Αναρωτήθηκα σιωπηλά…

Γράφει η Βασιλική Σδράκα

Please follow and like us:
20

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial

Enjoy this blog? Please spread the word :)